ชีวิตดีเพราะมี “บุรุษไปรษณีย์น้ำใจงาม” เปิดใจครู – นักเรียน ตชด บ้านเลผะสุคี กับความอิ่มใจจากผู้ให้

แชร์หน้านี้

ผู้ดูแล
  17 มีนาคม 2020
เยี่ยมชม :  546    ถูกใจ :  11
น้องกมลวรรณและน้องยุทธภพ (3).jpg



“เริ่มต้นจากคนแปลกหน้าจนกลายมาเป็นคนในครอบครัว” นี่คือความผูกพันระหว่างครูประจำโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนกับบุรุษไปรษณีย์ไทยในพื้นที่เลผะสุคี อ.แม่ระมาด จ.ตาก แม้ว่าต่างคนจะต่างหน้าที่ ต่างภารกิจแต่ด้วยความเสียสละและหัวใจบริการที่ต้องการจะช่วยเหลือและยกระดับคุณภาพชีวิตของคนไทยในพื้นที่ชายขอบจึงทำให้ทั้งครูประจำโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนและบุรุษไปรษณีย์กลายเป็นน้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่าที่ต่างคนต่างคอยช่วยเหลือและเกื้อกูลกันเพื่อผลักดันให้ทั้งภารกิจการสอนหนังสือ การช่วยเหลือเด็กและภารกิจส่งพัสดุในพื้นที่ห่างไกลสำเร็จลุล่วง และวันนี้เราจะพาไป “เปิดคำขอบคุณ”




จากครูและนักเรียนถึงบุรุษไปรษณีย์ผู้เสียสละที่ไม่ยอมละทิ้งหน้าที่แม้ว่าหนทางข้างหน้าจะลำบากแค่ไหน ส.ต.อ.ดนัย ภูเขาใหญ่ ครูใหญ่หรือซาระแห่งศูนย์การเรียนโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านเลผะสุคี (ศกร.ตชด.บ้านเลผะสุคี) เล่าว่าพื้นที่บริเวณศูนย์การเรียนรู้ล้อมรอบไปด้วยหมู่บ้านกระเหรี่ยงกว่า 4 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านเลผะสุคี บ้านเกร้ม่อคี บ้านกล๊อหล่อเบลอคีและบ้านทีเนาะเบอ ซึ่งทั้งหมดตั้งอยู่ในตำบลแม่ตื่น อ.แม่ระมาด จ.ตาก พื้นที่ทั้งหมดถูกล้อมด้วยหุบเขา ในอดีตการเดินทางเป็นไปอย่างยากลำบากตอนที่ตนเข้ามาประจำการใหม่ๆ ยังไม่มีถนนตัดผ่านต้องใช้เวลาเดินทางหลายชั่วโมงยิ่งเป็นช่วงหน้าฝนการเดินทางจะลำบากกว่าเป็นสิบเท่า



ด้านศตวรรตชัย ใหม่โหม่ง จำหน้าที่นำจ่าย สังกัด ปณอ.(101) แม่ตื่น(1).jpg



ชาวบ้านและนักเรียนเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอกทางโรงเรียนจะต้องกักตุนข้าวสาร และอาหารไว้ยังชีพตลอดฤดูฝนเพราะการที่จะรอให้คนภายนอกเข้ามาช่วยเหลือเป็นไปได้ค่อนข้างยากมีเพียงบุรุษไปรษณีย์ไทยเท่านั้นที่ยังอาสาเทียวเข้าเทียวออกระหว่าง ต.แม่ตื่น อ.แม่มะราด เพื่อคอยนำส่งจดหมาย หรือพัสดุ แม้ว่าจะไม่ได้เดินทางทุกวันเพราะการทำงานค่อนข้างมีอุปสรรคบางครั้งต้องนอนค้างบ้านญาติเพื่อที่วันรุ่งขึ้นจะได้นำจ่ายจดหมายต่อโดยไม่ต้องเสียเวลาและสิ่งหนึ่งที่ตนเห็นคือพวกเขาไม่เคยหยุดปฏิบัติหน้าที่แม้ว่าหนทางจะลำบากแค่ไหน ครูตชด.ทุกคนยอมรับว่าบุรุษไปรษณีย์ทำงานหนักเพราะต้องเทียวขึ้นเทียวลงประจำไปส่งจดหมายตามเขาลูกนั้นลูกนี้บ้าง




แวะมาที่โรงเรียนบ้างเรียกได้ว่าครูตชด. ทุกคนและบุรุษไปรษณีย์ค่อนข้างสนิทกันเพราะนอกเหนือจากการทำหน้าที่เป็นบุรุษไปรษณีย์แล้วเขายังเปรียบเสมือนคนที่คอยทำให้คนในพื้นที่ต.แม่ตื่นได้สื่อสารกับโลกภายนอกด้วยด้านศตวรรตชัย ใหม่โหม่ง จำหน้าที่นำจ่าย สังกัด ปณอ.(101) แม่ตื่นหรือที่ชาวบ้านรู้จักในนามตู่เร่ (ภาษากระเหรี่ยง) ที่แปลว่า “บุรุษไปรษณีย์” เล่าว่า หลังจากที่พ่อของตนเองเกษียณ ตนก็รับช่วงทำหน้าที่นำจ่ายในพื้นที่ ต.แม่ตื่น แทน เพราะไม่อยากทอดทิ้งอาชีพที่คุณพ่อเคยทำจึงตัดสินใจรับไม้ต่อประกอบกับตนมีความคุ้นเคยกับคนในพื้นที่อยู่แล้วการเข้ามารับหน้าที่จึงไม่ใช่เรื่องยากแม้ว่าบางครั้งการเดินทางขึ้นเขาลงเขา



ส.ต.อ.ดนัย ภูเขาใหญ่ ครูใหญ่หรือซาระ แห่งศูนย์การเรียนโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านเลผะสุคี.jpg



หรือการนำจ่ายไปยังหมู่บ้านอื่นๆจะเต็มไปเป็นด้วยความยากลำบากเพราะเส้นทางไม่เอื้ออำนวยโดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนประกอบกับพื้นที่ภูเขาที่ค่อนข้างสลับซับซ้อนหมู่บ้านแต่ละแห่งตั้งอยู่กลางหุบเขาตนเองก็ไม่เคยท้อและไม่เคยคิดจะหยุดปฏิบัติหน้าที่ เพราะ ณ ตอนนี้มีตนเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เป็นคนคอยส่งข่าว ส่งสิ่งของให้แก่ชาวบ้านที่อาศัยใน ต.แม่ตื่น หากตนหยุดปฏิบัติหน้าที่ไปคงจะหาคนมาทำแทนยากดังนั้นเพื่อเป็นการเชื่อมคน ใน ต.แม่ตื่น กับโลกภายนอกตนพร้อมที่จะทำหน้าที่เป็นบุรุษไปรษณีย์นำจ่ายต่อไปแม้ว่าหนทางข้างหน้าจะลำบากมากยิ่งขึ้นก็ตาม




“ผมจะทำหน้าที่เป็นบุรุษไปรษณีย์นำจ่ายแบบนี้ไปเรื่อยๆจนกว่าจะทำไม่ไหวเพราะทุกครั้งที่ผมเอาพัสดุหรือจดหมายไปให้เจ้าของบ้านผมได้เห็นแววตาแห่งความหวังและแววตาแห่งความขอบคุณมันทำให้การนำจ่ายของผมมีความหมายมากกว่าแค่การเอาจดหมายหรือกล่องพัสดุไปยื่นแล้วก็กลับบ้านทุกวันนี้คนในพื้นที่เปรียบเสมือนญาติของผมไปแล้วที่ผ่านมาผมได้รับความช่วยเหลือมาโดยตลอดโดยเฉพาะช่วงฤดูฝนที่ไม่สามารถกลับลงไปนอนข้างล่างได้ชาวบ้านก็ให้ที่นอนและหาข้าวให้ทานสิ่งเหล่านี้ผมมองว่ามันยิ่งใหญ่กว่าอะไรทั้งหมด”



ภาพประกอบบทความชีวิตดีเพราะมี “บุรุษไปรษณีย์น้ำใจงาม” เปิดใจครู – นักเรียน (1).JPG



นายศตวรรตชัย กล่าวทิ้งท้ายด้านเด็กหญิงกมลวรรณ รักธรรมชาติ อายุ 11 ปี นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 บอกว่า รู้สึกดีใจมากๆ ที่พี่ๆ ไปรษณีย์ไทยและพี่ๆ ทุกคนไม่ลืมเด็กๆในศูนย์การเรียนโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านเลผะสุคีและเข้ามาทำกิจกรรม พร้อมกับมอบของขวัญและอุปกรณ์การเรียนให้เราและเด็กชายยุทธภพ แสนหอม อายุ 12 ปี นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่6 บอกว่า ผมขอเป็นตัวแทนน้องๆนักเรียนจากศูนย์การเรียนโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านเลผะสุคี เพื่อขอบคุณทุกคนที่เข้ามาช่วยเหลือนักเรียนในด้านต่างๆไม่ว่าจะเป็นการด้านอุปกรณ์การเรียน อาหารกลางวันรวมทั้งการจัดกิจกรรมสนุกๆ เพื่อเปิดโลกทัศน์ของน้องๆ และเพื่อนๆ ในโรงเรียนบ้านเลผะสุคี



ภาพประกอบบทความชีวิตดีเพราะมี “บุรุษไปรษณีย์น้ำใจงาม” เปิดใจครู – นักเรียน (2).jpg
 
อ่านทั้งหมด

แชร์

#1